آموزش پارس نکردن به سگ؛ روش‌های علمی و مؤثر برای کاهش پارس کردن

وت شاپ (فروشگاه آنلاین دامپزشکی و دامپروری)
وت شاپ (فروشگاه آنلاین دامپزشکی و دامپروری )

آموزش پارس نکردن به سگ؛ روش‌های علمی و مؤثر برای کاهش پارس کردن

چهارشنبه، ۲۵ شهریور ۱۴۰۵

🩺 آموزش پارس نکردن به سگ؛ روش‌های علمی و مؤثر برای کاهش پارس کردن

پارس کردن یکی از مهم‌ترین راه‌های ارتباطی سگ‌هاست و همیشه به معنای رفتار نادرست یا لجبازی نیست. سگ ممکن است برای اعلام حضور فرد یا حیوان، ترس، هیجان، تنهایی، نیاز به توجه، بی‌حوصلگی یا اضطراب پارس کند.

بنابراین برای آموزش پارس نکردن به سگ، ابتدا باید علت پارس کردن را پیدا کنیم. تنبیه کردن سگ بدون شناخت علت رفتار، معمولاً مشکل را برطرف نمی‌کند و حتی ممکن است باعث افزایش اضطراب یا پرخاشگری شود.

اگر سگ شما به‌طور مداوم، شب‌ها یا هنگام تنها ماندن پارس می‌کند، بهتر است به‌جای تلاش برای ساکت کردن او، ابتدا علت این رفتار را بررسی کنید.

## چرا سگ‌ها پارس می‌کنند؟

سگ‌ها برای برقراری ارتباط از پارس کردن استفاده می‌کنند. مهم‌ترین دلایل پارس کردن عبارت‌اند از:

* جلب توجه صاحب

* ترس یا اضطراب

* احساس خطر

* حضور افراد یا حیوانات ناآشنا

* هیجان و بازی

* تنهایی و اضطراب جدایی

* بی‌حوصلگی و کمبود فعالیت

* نیاز به غذا یا آب

* درد یا بیماری

* محافظت از قلمرو

* یادگیری یک رفتار نادرست به‌دلیل دریافت پاداش ناخواسته

بنابراین قبل از شروع آموزش، بهتر است مشخص کنید سگ در چه شرایطی و به چه دلیلی پارس می‌کند.

## چگونه به سگ آموزش دهیم کمتر پارس کند؟

هدف از آموزش، حذف کامل پارس کردن نیست. سگ باید بتواند در شرایط طبیعی هشدار بدهد و ارتباط برقرار کند؛ هدف این است که پارس کردن بیش از حد و نامتناسب کاهش پیدا کند.

### ۱. نیازهای اولیه سگ را تأمین کنید

گرسنگی، تشنگی، درد، گرما، سرما و شرایط نامناسب نگهداری می‌توانند باعث بی‌قراری و افزایش پارس کردن شوند.

همیشه مطمئن شوید سگ:

* آب تازه در اختیار دارد.

* غذای کافی و متناسب با نیازش دریافت می‌کند.

* محل استراحت تمیز و مناسب دارد.

* امکان استراحت کافی دارد.

* در صورت نیاز به دستشویی دسترسی مناسب دارد.

اگر پارس کردن ناگهان شروع شده یا شدت آن نسبت به گذشته تغییر کرده است، احتمال وجود درد یا بیماری را نیز در نظر بگیرید.

### ۲. فعالیت بدنی و ذهنی سگ را افزایش دهید

یکی از دلایل رایج پارس کردن، بی‌حوصلگی و کمبود فعالیت است.

پیاده‌روی متناسب با سن، نژاد و وضعیت جسمانی، بازی، آموزش فرمان‌های ساده و استفاده از اسباب‌بازی‌های فکری می‌تواند به کاهش بی‌قراری کمک کند.

سگ نباید ساعت‌های طولانی بدون فعالیت و تحریک ذهنی در محیطی کوچک یا بسته نگهداری شود.

### ۳. پارس کردن را ناخواسته تقویت نکنید

یکی از اشتباهات رایج این است که سگ با پارس کردن چیزی می‌خواهد و صاحب نیز بلافاصله آن را در اختیارش قرار می‌دهد.

برای مثال اگر سگ برای بیرون رفتن پارس می‌کند و هر بار بلافاصله در را باز می‌کنید، ممکن است یاد بگیرد:

پارس کردن = باز شدن در

در چنین شرایطی بهتر است رفتار آرام را تقویت کنید. هنگامی که سگ برای چند لحظه آرام شد، می‌توانید درخواست او را در شرایط مناسب پاسخ دهید.

### ۴. رفتار آرام را پاداش دهید

آموزش مثبت یکی از روش‌های مهم در آموزش رفتار سگ است.

برای مثال زمانی که سگ در شرایطی که معمولاً پارس می‌کرد آرام می‌ماند:

* با صدای آرام او را تحسین کنید.

* در صورت مناسب بودن شرایط، یک تشویقی کوچک بدهید.

* رفتار آرام را با توجه مثبت تقویت کنید.

با تکرار، سگ یاد می‌گیرد که آرام ماندن نیز می‌تواند باعث دریافت پاداش شود.

## آموزش فرمان «ساکت»

می‌توانید فرمانی مانند «ساکت» یا «آرام» را به سگ آموزش دهید.

ابتدا اجازه دهید سگ در یک موقعیت کنترل‌شده چند بار پارس کند. سپس وقتی برای لحظه‌ای مکث کرد، فرمان «ساکت» را با صدای آرام بیان کنید و بلافاصله رفتار آرام را با تشویقی یا تحسین تقویت کنید.

به‌تدریج مدت زمان سکوت را افزایش دهید.

نکته مهم این است که فرمان را با فریاد زدن و عصبانیت همراه نکنید؛ زیرا ممکن است سگ تصور کند شما نیز در حال پارس کردن یا هیجان‌زده شدن هستید.

## آیا آب پاشیدن به صورت سگ برای جلوگیری از پارس کردن مناسب است؟

پاشیدن آب روی صورت سگ، ترساندن حیوان یا ایجاد ناراحتی برای متوقف کردن پارس کردن، روش مناسبی برای آموزش پایدار نیست.

این روش ممکن است در بعضی شرایط باعث توقف کوتاه‌مدت رفتار شود، اما می‌تواند موجب ترس و افزایش اضطراب شود و علت اصلی پارس کردن را نیز برطرف نمی‌کند.

بهتر است به‌جای تنبیه، علت رفتار را پیدا کرده و رفتار آرام را تقویت کنید.

## اگر سگ هنگام تنها ماندن پارس می‌کند چه کنیم؟

پارس کردن هنگام تنها ماندن می‌تواند با اضطراب جدایی، بی‌حوصلگی یا وابستگی بیش از حد ارتباط داشته باشد.

برای کمک به سگ:

### محیط را برای او آماده کنید

قبل از تنها گذاشتن سگ:

* آب تازه در اختیارش قرار دهید.

* محل استراحت مناسبی فراهم کنید.

* اسباب‌بازی‌های ایمن در اختیارش بگذارید.

* قبل از خروج، فعالیت مناسب و متناسب با شرایط سگ انجام دهید.

* محیط را تا حد امکان آرام و قابل پیش‌بینی نگه دارید.

اسباب‌بازی‌های فکری و وسایلی که سگ بتواند به شکل ایمن با آنها سرگرم شود، می‌توانند به کاهش بی‌حوصلگی کمک کنند.

## آموزش تدریجی تنها ماندن

اگر سگ با تنها ماندن مشکل دارد، بهتر است آموزش از جدایی‌های بسیار کوتاه شروع شود.

برای مثال ابتدا برای مدت کوتاهی از اتاق خارج شوید و قبل از افزایش اضطراب سگ بازگردید. سپس به‌تدریج مدت زمان جدایی را افزایش دهید.

اگر سگ در یک مرحله دچار اضطراب شدید شد، بهتر است مدت جدایی را کاهش دهید و روند آموزش را آهسته‌تر کنید.

اگر سگ هنگام تنها ماندن دچار پارس شدید، تخریب وسایل، تلاش برای فرار، ادرار یا مدفوع غیرطبیعی یا رفتارهای آسیب‌زننده به خود می‌شود، احتمال اضطراب جدایی وجود دارد و بهتر است از دامپزشک یا متخصص رفتارشناسی حیوانات کمک بگیرید.

## هنگام خروج و بازگشت به خانه چه کنیم؟

لازم نیست هنگام خروج یا ورود، مراسم طولانی و هیجان‌انگیزی ایجاد کنید.

رفتار آرام و معمولی داشته باشید و سعی کنید ورود و خروج بخشی طبیعی از برنامه روزانه باشد.

اما اگر سگ اضطراب جدایی دارد، صرفاً نادیده گرفتن او راه‌حل کافی نیست. در این شرایط باید برنامه رفتاری تدریجی و متناسب با شدت اضطراب اجرا شود.

## استفاده از اسباب‌بازی‌های غذایی

اسباب‌بازی‌های مخصوص پر کردن با غذا می‌توانند برای سرگرم کردن سگ مفید باشند.

می‌توان مقدار مناسبی از غذای روزانه سگ را داخل یک اسباب‌بازی غذایی ایمن قرار داد تا سگ برای پیدا کردن و خوردن غذا فعالیت کند.

این روش علاوه بر سرگرمی، می‌تواند بخشی از نیازهای ذهنی سگ را نیز تأمین کند.

حتماً اسباب‌بازی را متناسب با اندازه سگ انتخاب کنید و در دفعات اول هنگام استفاده بر رفتار او نظارت داشته باشید.

## آیا قلاده ضدپارس برای سگ مناسب است؟

انواع مختلفی از قلاده‌های ضدپارس در بازار وجود دارد؛ از جمله مدل‌های صوتی، ارتعاشی، اسپری و شوک الکتریکی.

استفاده از وسایل تنبیهی، به‌خصوص قلاده‌های شوک الکتریکی، بدون بررسی علت پارس کردن توصیه نمی‌شود و می‌تواند باعث ترس، اضطراب و ایجاد مشکلات رفتاری شود.

اگر پارس کردن شدید و مزمن است، بهتر است قبل از استفاده از چنین وسایلی با دامپزشک یا متخصص رفتارشناسی حیوانات مشورت شود.

## آیا استفاده از پوزه‌بند برای جلوگیری از پارس کردن درست است؟

پوزه‌بند وسیله‌ای برای جلوگیری از گاز گرفتن در شرایط خاص است و نباید به‌عنوان راهکار معمول برای ساکت کردن سگ استفاده شود.

پوزه‌بند نامناسب یا استفاده طولانی‌مدت می‌تواند برای حیوان خطرناک باشد و توانایی طبیعی او برای نفس‌کشیدن، نوشیدن آب و تنظیم دمای بدن را محدود کند.

اگر استفاده از پوزه‌بند ضروری باشد، باید نوع مناسب انتخاب شده و سگ نیز به‌صورت تدریجی و صحیح به آن عادت داده شود.

## جراحی برای کاهش صدای پارس سگ

جراحی کاهش صدای پارس یا Devocalization روشی تهاجمی است که با تغییر ساختارهای تولیدکننده صدا انجام می‌شود.

این روش علت اصلی پارس کردن را برطرف نمی‌کند و نباید به‌عنوان راهکار معمول برای مشکلات رفتاری استفاده شود.

در صورت پارس کردن شدید و مزمن، ابتدا باید علت رفتار، شرایط محیطی، اضطراب، نیازهای جسمی و مشکلات احتمالی پزشکی بررسی و روش‌های رفتاری مناسب اجرا شوند.

## اگر سگ ناگهان زیاد پارس کرد چه کنیم؟

اگر سگ شما قبلاً رفتار طبیعی داشته اما ناگهان شروع به پارس کردن مداوم کرده است، این تغییر رفتار را جدی بگیرید.

درد، بیماری، ترس، تغییر محیط، حضور حیوان جدید، تغییر برنامه روزانه یا مشکلات اضطرابی می‌توانند باعث تغییر رفتار شوند.

در صورت همراه بودن پارس کردن با علائمی مانند بی‌اشتهایی، درد، بی‌قراری، پرخاشگری غیرمعمول، کاهش فعالیت یا سایر تغییرات رفتاری، مراجعه به دامپزشک ضروری است.

## نکات مهم برای کاهش پارس کردن سگ

برای آموزش موفق، این نکات را به خاطر داشته باشید:

* علت پارس کردن را پیدا کنید.

* نیازهای غذایی، آب، استراحت و فعالیت سگ را تأمین کنید.

* فعالیت جسمی و ذهنی مناسب فراهم کنید.

* رفتار آرام را پاداش دهید.

* پارس کردن برای جلب توجه را ناخواسته تقویت نکنید.

* از تنبیه فیزیکی استفاده نکنید.

* از فریاد زدن و ترساندن سگ خودداری کنید.

* برای اضطراب جدایی از آموزش تدریجی استفاده کنید.

* در صورت پارس کردن شدید یا ناگهانی، احتمال بیماری یا درد را بررسی کنید.

* در مشکلات پیچیده از دامپزشک یا متخصص رفتارشناسی حیوانات کمک بگیرید.

## جمع‌بندی

پارس کردن سگ یک رفتار طبیعی و وسیله‌ای برای برقراری ارتباط است. بنابراین هدف از آموزش نباید ساکت کردن کامل سگ باشد؛ بلکه باید علت پارس کردن بیش از حد مشخص و برطرف شود.

تأمین فعالیت کافی، آموزش صحیح، تقویت رفتار آرام، کاهش بی‌حوصلگی و رسیدگی به اضطراب می‌توانند نقش مهمی در کاهش پارس کردن داشته باشند.

اگر سگ شما به‌طور مداوم پارس می‌کند یا هنگام تنها ماندن دچار اضطراب و رفتارهای غیرطبیعی می‌شود، بهتر است قبل از استفاده از روش‌های تنبیهی یا تجهیزات ضدپارس، با دامپزشک یا متخصص رفتارشناسی حیوانات مشورت کنید.

منبع: vetshoop.ir

اپلیکیشن موبایل دامپزشک همراه